Σάββατο 3 Οκτωβρίου 2015

Μια απ' όλα

Regina rosas amat - η Βασίλισσα αγαπά τα ρόδα (και όχι μόνο)

Όλα απ' τη ζωή βγαλμένα (άσπρο - μαύρο)

Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου 2015

Οπότε την επόμενη φορά που θα σκεφτείς το κλείσιμο των συνόρων...

Ο Ahmet Aykac πρόσθεσε 3 νέες φωτογραφίες.

22 Σεπτεμβρίου στις 7:30 μ.μ.

These aren't Syrians; they are Europeans trying to get to North Africa during the world war... So next time you think of closing the borders you might want to check with your grandparents...

Αυτά δεν είναι σύριοι, είναι οι ευρωπαίοι προσπαθούν να πιάσουν τη βόρεια αφρική κατά τη διάρκεια του παγκοσμίου πολέμου... Οπότε την επόμενη φορά που θα σκεφτείς το κλείσιμο των συνόρων μπορεί να θέλετε να το ελέγξετε με τους παππούδες σου...

Έγινε αυτόματη μετάφραση

***
Ο Ahmet Aykac πρόσθεσε 4 νέες φωτογραφίες.

23 Σεπτεμβρίου στις 10:09 π.μ.

Some people objected that the photos I showed were not "Europeans"; I cannot refute that statement because I did not take the pictures.. But saying "they are not Europeans, they are Albanians" is very indicative of the mindset of these people.

However, since they seem to be implying that such things don't happen in Europe, below are some pictures of the WWII exodus:

I still say: go and ask your grandparents about closing borders to humans fleeing murder and violence...

Μερικοί άνθρωποι δεν προέβαλε αντιρρήσεις σχετικά ότι οι φωτογραφίες που έδειξε δεν ήταν "ευρωπαίοι"; Δεν μπορώ να αντικρούσω αυτή τη δήλωση, γιατί δεν πήρα τις φωτογραφίες.. Αλλά να λες "δεν είναι ευρωπαίοι, έχουν οι αλβανοί" είναι πολύ ενδεικτικό της νοοτροπίας των ανθρώπων αυτών.

Ωστόσο, δεδομένου ότι φαίνεται να υπονοεί ότι τέτοια πράγματα δεν συμβαίνουν στην ευρώπη, παρακάτω είναι μερικές φωτογραφίες από το β ' παγκόσμιο πόλεμο εξόδου:

Ακόμα λέω: πήγαινε και ρώτα τους παππούδες σου σχετικά με το κλείσιμο των συνόρων για τους ανθρώπους που δραπετεύουν φόνο και τη βία...

Έγινε αυτόματη μετάφραση

***

Marco Arkhano I know exactly what you mean Ahmet, this picture was taken in São Paulo 1907 when germans start to come to Brazil for economic reasons.After the first world war the amount of "europeans refugees" was just growing, from germans to italians.
Nowadays brazilians or any other latin americans are deported everyday in europe for not having a piece of paper.

Ξέρω ακριβώς τι εννοείς αχμέτ, αυτή η φωτογραφία τραβήχτηκε σε são paulo 1907, όταν οι γερμανοί αρχίζουν να έρθει στη βραζιλία για οικονομικούς λόγους. Μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, το ποσό των "ευρωπαίοι πρόσφυγες" ήταν απλά που μεγαλώνει, από τους γερμανούς να τους ιταλούς.
Σήμερα οι βραζιλιάνοι ή οποιαδήποτε άλλη λατινοαμερικανούς απελαύνονται κάθε μέρα στην ευρώπη για να μην έχεις ένα κομμάτι χαρτί.Έγινε αυτόματη μετάφραση

Η αναξιοκρατία και η έκπτωση αριστείας «πληγώνουν» την Ελλάδα

Κορυφαίος Έλληνας επιστήμονας αποκαλύπτει γιατί η Ελλάδα θα χαθεί σε 50 χρόνια

Ο κορυφαίος ερευνητής Γιάννης Ιωαννίδης, που είναι διευθυντής του Κέντρου Ερευνών Πρόληψης Ασθενειών (Prevention Research Center) στο πανεπιστήμιο Stanford και ταυτόχρονα καθηγητής Παθολογίας, Έρευνας και Πολιτικής Υγείας και Στατιστικής στο ίδιο πανεπιστήμιο, δίνει τον προσωπικό και συνήθως μοναχικό του αγώνα υπέρ της αξιοκρατίας και εναντίον της μετριοκρατίας, η οποία -όπως υποστηρίζει- στην περίπτωση της Ελλάδας μπορεί να μας εξαφανίσει ως χώρα μέσα στα επόμενα 50 χρόνια.

Σε αυτόν ακριβώς τον αγώνα επικεντρώθηκε ο ίδιος κατά την ομιλία του με τίτλο:»Medocracy versus Meritocracy» στο TΕDx academy που έλαβε χώρα το περασμένο Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου στο Μέγαρο Μουσικής.
«Θεωρώ ότι είναι πολύ λίγες οι ευκαιρίες που σου δίνονται για να επικοινωνήσεις με το κοινό και στις μέρες μας δεν δίνεται καν η δυνατότητα να βγει στην επιφάνεια κάποια τέτοια τοποθέτηση για τη μετριοκρατία. Πιστεύω ότι o επιστήμονας έχει υποχρέωση να τοποθετηθεί δημόσια εναντίον της, γιατί έχω την αίσθηση πως δεν υπάρχει σωστή πληροφόρηση του κοινού.

***** Εσείς διαβάστε την ΣΥΝΕΧΕΙΑ, ΕΚΕΙ,
κι εγώ κρατάω το "ζουμί".

Η αναξιοκρατία και η έκπτωση αριστείας «πληγώνουν» την Ελλάδα
Ο καθηγητής σε κάθε ευκαιρία στηλιτεύει την αναξιοκρατία και την έκπτωση της αριστείας στην Ελλάδα, όμως πιστεύει πως η χώρα μας διαθέτει την ικανότητα να γίνει μία από τις πλέον ευημερούσες χώρες του κόσμου, αν αξιοποιήσει το ταλέντο και τις δεξιότητες σοβαρών επιστημόνων και αν εστιάσει αυστηρά στην αξιοκρατία και στην αριστεία.

*****
Σημασία κατά τον καθηγητή έχει το αν η Ελλάδα μπορεί να δημιουργήσει τις συνθήκες που θα την κάνουν ελκυστική για ανθρώπους που θέλουν να παραμείνουν ή να επιστρέψουν για ρεαλιστικούς και όχι για «ποιητικούς» λόγους.
«Εγώ θεωρώ ότι έμεινα στην Ελλάδα δέκα χρόνια (δίδαξε στην Ιατρική Σχολή Ιωαννίνων) για ποιητικούς λόγους και όχι για ρεαλιστικούς.
Έβλεπα το χάος γύρω μου και εμπνεόμουν από αυτό να συνεχίσω, αλλά αυτό είναι μια ψυχοπαθολογική κατάσταση. Δεν μπορείς να περιμένεις από το μέσο άνθρωπο να εμπνέεται από τις δυσκολίες και από το χάος.
Κάποιος που αποφασίζει να γυρίσει στα ελληνικά πανεπιστήμια, τις περισσότερες φορές αποφασίζει να διασχίσει την έρημο Γκόμπι.

Αν εμπνέεται από αυτό (υπάρχουν πολλοί που εμπνέονται κι εγώ εμπνεόμουν από αυτό) διασχίζουν την έρημο Γκόμπι, βιώνουν μια εξαιρετικά πλούσια εμπειρία και την εκμεταλλεύονται με διάφορους τρόπους είτε επιστημονικά είτε γράφοντας ποίηση. Αλλά δε μπορώ να πω στο μέσο άνθρωπο πήγαινε να διασχίσεις την έρημο Γκόμπι. Πρέπει να είμαι ρεαλιστής μαζί του».

****
Ο κορυφαίος επιστήμονας έχει δηλώσει επανειλημμένα πως «δεν γνωρίζει σχεδόν τίποτα» χωρίς αυτό να αποτελεί απαραίτητα μια αντίφαση, αφού εξελικτικά δεν υπάρχει κάποιο όριο στη γνώση που ο ίδιος να μπορεί να διακρίνει, δεν υπάρχει «ταβάνι», όπως συνηθίζεται να λέγεται.
«Αν σκεφτούμε τι ξέραμε 50 χρόνια πριν σε σχέση με αυτά που γνωρίζουμε σήμερα, δεν έχω λόγο, κατά αντιστοιχία να μη πιστεύω ότι αυτά τα δύο ή τρία ή πέντε πράγματα που ξέρω, σε πενήντα χρόνια από τώρα θα είναι σχεδόν ένα τίποτε. Ελπίζω δηλαδή να είναι τίποτε.
Το άσχημο θα είναι αν μετά από 50 χρόνια ξέρουμε τα ίδια ή και λιγότερα. Έχει συμβεί στην διαδρομή της Ιστορίας.

Εύχομαι και ελπίζω να μη ξαναζήσουμε Μεσαίωνα», λέει χαρακτηριστικά και συμφωνεί με όσους υποστηρίζουν πως η Ελλάδα, αλλά και γενικότερα ολόκληρος ο κόσμος πάσχει από έλλειψη οράματος και ηγετών.

****
Κρατάω την ελπίδα ότι η Ελλάδα δεν θα ανήκει σε αυτές τις κοινωνίες που θα σβήσουν, αλλά δεν μπορώ και να το αποκλείσω. Μπορεί σε 50 χρόνια να μην υπάρχει η Ελλάδα ως χώρα, είναι μια πιθανή εξέλιξη και θα έλεγα ότι είναι μια αρκετά πιθανή εξέλιξη.
Μπορεί όμως και να σωθεί από κάποιον που δεν έχει γεννηθεί ακόμη ή από κάποιον που αυτή τη στιγμή σκέφτεται κάτι καινοτόμο. Άρα λοιπόν υπάρχει αυτό το στοιχείο της αβεβαιότητας.

Η ζωή μας σε διακανονισμό

Δεν είμαστε άνθρωποι πια. Είμαστε απλήρωτοι λογαριασμοί.
Ψάχνουμε με σφιγμένο στόμα την αλληλογραφία. Όποιο γράφει τ’ όνομα μας το έχει στείλει κάποια εταιρεία (ηλεκτρισμού, αερίου, υδρεύσεως, τηλεφωνίας) ή κάποια τράπεζα ή –το πιο τρομαχτικό απ’ όλα τα τέρατα- η εφορία αυτοπροσώπως.

Τους σχίζουμε προσεκτικά, κοιτάμε το ποσό, την προθεσμία και μετά τους καταχωνιάζουμε σ’ ένα συρτάρι, σαν τις δυσάρεστες σκέψεις που νομίζουμε πως θα χαθούν αν τις απωθήσουμε στα σκονισμένα ντουλάπια του υποσυνείδητου.
Οι πιο θρήσκοι ψιθυρίζουν: «Έχει ο θεός» και κάνουν το σταυρό τους.
Οι άλλοι, αυτοί που έχουν χάσει πια κάθε ελπίδα και κάθε πίστη, κοιτάνε αφηρημένα τον τοίχο και αναρωτιούνται τι θα επιλέξουν: Την αυτοκτονία ή την αυτοδικία;
Δεν είμαστε άνθρωποι πια. Είμαστε διακανονισμένοι λογαριασμοί.
Τρέχουμε από υπηρεσία σε εταιρεία κι από τράπεζα σε εφορία με την απόγνωση παραμάσχαλα, ζητώντας μια παράταση ζωής. Λίγες δόσεις παραπάνω, μια μικρότερη προκαταβολή, ένα βλέμμα κατανόησης από τον υπάλληλο που κοιτάει την οθόνη του υπολογιστή αποφεύγοντας να μας κοιτάξει στα μάτια.
Μπροστά μας στην ουρά και πίσω μας στην ουρά, όλοι με το ίδιο αίτημα, όλοι με την ίδια απορία: «Για πόσο ακόμα;»
Για πόσο καιρό θα ζούμε σαν τα ποντίκια, τρομαγμένα κι ασήμαντα, γκρίζα και σκυθρωπά, χωρίς αγρό, χωρίς τυρί, μόνο με φάκες;
Δεν είμαστε άνθρωποι πια. Είμαστε εξώδικα.
Ζούμε υπό τη διαρκή απειλή για τη ζωή μας.
Μας προειδοποιούν ότι θα μας διακόψουν την τηλεφωνική σύνδεση, αλλά αυτό μπορούμε να το αντέξουμε.
Ζει ο άνθρωπος και χωρίς τηλέφωνο, ίντερνετ και facebook.
Μας προειδοποιούν ότι θα μείνουμε χωρίς θέρμανση. Κι αυτό ίσως να το αντέξουμε. Μια ξυλόσομπα και πλήρη εξάρτηση ύπνου. Ίσως να αντέξουμε.
Μας απειλούν ότι θα μας κόψουν το ρεύμα. Αυτό δεν μπορούμε να το φανταστούμε, αλλά ίσως γίνεται. Να μαγειρεύουμε στο γκάζι, να ψωνίζουμε τρόφιμα που θα καταναλώνονται αυθημερόν, να πλένουμε τα ρούχα στο χέρι και να διαβάζουμε με λάμπες πετρελαίου.
Μας απειλούν να μας κατασχέσουν το σπίτι. Το σπίτι που έχτισε κάποιος πρόγονος, το σπίτι που αγοράσαμε με αίμα και ιδρώτα, το σπίτι μας. Αυτό δεν μπορούμε να το αντέξουμε. Ή μήπως μπορούμε; Ο άνθρωπος αντέχει τα πάντα, λένε κάποιοι.

Δεν είμαστε άνθρωποι πια. Είμαστε άβουλοι μηχανισμοί επιβίωσης.

Ανοίγουμε τα μάτια το πρωί –όσοι κατάφεραν να κοιμηθούν- και δε θέλουμε να σηκωθούμε απ’ το κρεβάτι.
Ξέρουμε πως θα είναι η μέρα μας: Απλήρωτοι λογαριασμοί, νέα μέτρα για τη σωτηρία των τραπεζών, νέοι φόροι –πάλι για τη σωτηρία των τραπεζών, τρομοκρατία κι απαξίωση της ανθρώπινης υπόστασης, ανεργία ή δουλειά για τετρακόσια ευρώ ή άδεια μαγαζιά, άδειες τσέπες, άδεια ψυγεία κι άδειες ψυχές, θλίψη, κατάθλιψη κι απόγνωση, ένας ακόμα άγνωστος που αυτοκτόνησε γιατί δεν άντεχε να ζει σαν δούλος, ένας ακόμα γνωστός που μετανάστευσε για να γίνει δούλος, δημοσιογράφοι και πολιτικοί που μας υπενθυμίζουν πόσο διεφθαρμένοι κι ανίκανοι κι ανήμποροι είμαστε, μια φακή στην κατσαρόλα χωρίς καν τη ρέγκα που τρώγαμε πριν το ογδόντα, κατεβασμένα μούτρα στο δρόμο και άνθρωποι που παραμιλούν στο φανάρι, σκουπίδια, βρώμα και φόβος μη χρειαστεί να πας στο εγκαταλειμμένο νοσοκομείο, μη χρειαστείς φάρμακα, κι εύχεσαι να περάσει κι αυτή η μέρα χωρίς να συμβεί κάτι εξαιρετικά άσχημο, απλά να επιβιώσεις για άλλη μια μέρα, για να πας να κοιμηθείς και να ξεχάσεις όσα ζεις και όσα δεν έζησες.
Δεν είμαστε άνθρωποι πια. Είμαστε αριθμοί.
ΑΦΜ, ΑΜΚΑ και μητρώο ασφαλισμένου. Κωδικός ΑΤΜ, κωδικός πελάτη κι ο αριθμός προτεραιότητας στην τράπεζα. 27% ανεργία και είκοσι χιλιάδες επιχειρήσεις που έκλεισαν. 5 αυτόχειρες τη βδομάδα που πέρασε. 36.000 ευρώ το κατά κεφαλήν χρέος στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα και το ΔΝΤ. 36.000 χρέος για κάθε παιδί μας, που δεν έχει μάθει ακόμα να μετράει ως το δέκα ή να περπατάει.
Μείωση 22% στο μισθό μας και αύξηση του ΦΠΑ. 3.000 φίλοι στο facebook. 1.000.000 like σε ένα βίντεο. 7 κόμματα στη Βουλή. 13 κανάλια με σκατά στην τηλεόραση για να διαλέξεις. 5 ευρώ το τετραγωνικό για την πρώτη κατοικία. 38 χρόνια διαπλοκής και 3.000.000 άνθρωποι που πιστεύουν ότι κάποιος θα τους σώσει, χωρίς να χρειαστεί να αγωνιστούν, χωρίς καν να ψηφίσουν.
Δεν είμαστε άνθρωποι πια. Είμαστε μυρμήγκια.
Όμως αυτοί που επενδύουν στην υποταγή μας θα χάσουν. Γιατί ο άνθρωπος δεν είναι φτιαγμένος να ζει σαν μυρμήγκι, σαν ποντίκι, σαν αριθμός.
Κάνει υπομονή και σκύβει το κεφάλι, σφίγγει τα δόντια ή εθελοτυφλεί, υπακούει και υποτάσσεται, αρνιέται ν’ αναλάβει τις ευθύνες του και δέχεται να του κλέβουν τη ζωή του…
Αλλά όχι για πάντα.
@Γελωτοποιός
ΠΗΓΗ
πηγή

Η χρήση των social media ως αποδεικτικό μέσο πλούτου για την εφορία (;;;)

H αρχή έγινε πραγματικότητα με τη δημιουργία ενός λογισμικού για τον έλεγχο των tweets. Σίγουρα θα ακολουθήσουν και τα υπόλοιπα social media, προκειμένου να μπορεί να αποδείξει η εφορία τις παράτυπες – παράνομες δραστηριότητες που υποδεικνύουν παράνομο πλουτισμό… Ο big brother – δούρειος ίππος με την δικαιολογία της «απώλειας δημοσίων εσόδων» θα μπει ΠΑΝΤΟΥ!!!

Δείτε την είδηση :

Οι ψυχολόγοι, γλωσσολόγοι και ειδικοί των υπολογιστών, με επικεφαλής τον Ντάνιελ Πριότιουτς-Πιέτρο του Κέντρου Θετικής Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «PLoS One», μελέτησαν πάνω από δέκα εκατομμύρια σύντομα μηνύματα (tweets) από περίπου 5.200 χρήστες.
Οι επιστήμονες (μεταξύ των οποίων οι Βασίλειος Λάμπος και Νικόλαος Αλετράς του Τμήματος Επιστήμης των Υπολογιστών του University College του Λονδίνου) κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το ιστορικό των «τιτιβισμάτων» ενός χρήστη στο Twitter μπορεί να αποκαλύψει -και μάλιστα με αρκετή ακρίβεια- όχι απλώς αν είναι πλούσιος ή φτωχός, αλλά χονδρικά το επίπεδο του εισοδήματός του.
Το «μυστικό» βρίσκεται στο λεξιλόγιο που χρησιμοποιεί κανείς στο Twitter, καθώς ορισμένες λέξεις μπορούν να φανερώσουν το επάγγελμα του χρήστη και το εισοδηματικό επίπεδό του, με δεδομένο ότι κάθε επάγγελμα αντιστοιχίζεται με ένα διαφορετικό μέσο εισόδημα.

Ο ειδικός αλγόριθμος που δημιούργησαν οι ερευνητές, «διαβάζει» τα διαδοχικά tweets ενός χρήστη, εωσότου συμπεράνει τι δουλειά κάνει αυτός ο άνθρωπος, σε συνδυασμό με άλλα στοιχεία που μαθαίνει στην πορεία, όπως το φύλο, την ηλικία, άλλα κοινωνικά δεδομένα κ.α. Όλα αυτά μαζί οδηγούν σε μια εκτίμηση σχετικά με το εισόδημα του χρήστη.

Μεταξύ άλλων, σύμφωνα με τους ερευνητές, αποκαλύπτεται ότι οι φτωχότεροι στέλνουν μηνύματα με περισσότερες βρισιές, ενώ οι πλουσιότεροι είναι πιο συγκρατημένοι. Ακόμη, οι πιο φτωχοί τείνουν να χρησιμοποιούν παραδόξως πιο αισιόδοξες λέξεις, ενώ οι πιο πλούσιοι πιο απαισιόδοξες και να εκφράζουν συχνότερα άγχος και φόβο.
Επίσης, όπως δήλωσε ο Αλετράς, οι χρήστες χαμηλότερου εισοδήματος χρησιμοποιούν το Twitter περισσότερο ως μέσο επικοινωνίας μεταξύ τους, ενώ οι πιο ευκατάστατοι περισσότερο για να διαδώσουν κάποιες ειδήσεις και απόψεις τους. Ακόμη, οι δεύτεροι το χρησιμοποιούν συχνότερα για επαγγελματικούς παρά για προσωπικούς σκοπούς.
Γενικότερα, οι επιστήμονες πείθονται όλο και περισσότερο ότι οι λέξεις που χρησιμοποιούν οι χρήστες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μπορούν να φέρουν στο φως διάφορες αφανείς τάσεις, ακόμη και επερχόμενα γεγονότα. Για παράδειγμα, μια προηγούμενη μελέτη είχε δείξει ότι είναι δυνατό κανείς, αναλύοντας τα μηνύματα στο Twitter, να προβλέψει κινδύνους για την υγεία των χρηστών, καθώς και ένα μελλοντικό ξέσπασμα κάποιας επιδημίας γρίπης.
Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ

πηγή