Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ποίηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ποίηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2015
Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2015
Παλιά στο σπίτι δεν πετάγαμε ψωμί
τη δημοσίευση της Μαρια Πουρσαιτιδου.
Μαρια Πουρσαιτιδου
Παλιά στο σπίτι δεν πετάγαμε ψωμί
Αν έπεφτε κομμάτι καταγής
έπρεπε να το φιλήσουμε
πριν το αποθέσουμε στον κάδο
Είναι αμαρτία, έλεγε η μάνα
το σώμα του Χριστού μες στ' απορρίμματα
Αν έπεφτε κομμάτι καταγής
έπρεπε να το φιλήσουμε
πριν το αποθέσουμε στον κάδο
Είναι αμαρτία, έλεγε η μάνα
το σώμα του Χριστού μες στ' απορρίμματα
Παράξενη συνήθεια και ξεχάστηκε
απομεινάρι από τον καιρό της Κατοχής
παιδιά της πείνας ήταν άλλωστε οι γέροι μας
Τώρα που το ψωμί λιγόστεψε και πάλι
παιδιά ψάχνουνε στα σκουπίδια
για κείνο το καρβέλι που πετάξαμε
στα χρόνια που ήρθανε μετά
στης αφθονίας τα χρόνια
Σκύβουνε και το βάζουνε στο στόμα τους
δίνοντας ίσως
το ξεχασμένο εκείνο φίλημα συγγνώμης
στο σκορπισμένο μόχθο των χεριών
Τώρα, χρόνια μετά
που έγινε πάλι το ψωμί
πεφιλημένος άρτος
το ευλογεί όχι ο Θεός
μα του ανθρώπου πάντα η γνώση και η πείρα.
Θεώνη Κοτίνη
(Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής και άρτου σήμερα)
από τη σελίδα της φίλης μου Anna Petraki.
απομεινάρι από τον καιρό της Κατοχής
παιδιά της πείνας ήταν άλλωστε οι γέροι μας
Τώρα που το ψωμί λιγόστεψε και πάλι
παιδιά ψάχνουνε στα σκουπίδια
για κείνο το καρβέλι που πετάξαμε
στα χρόνια που ήρθανε μετά
στης αφθονίας τα χρόνια
Σκύβουνε και το βάζουνε στο στόμα τους
δίνοντας ίσως
το ξεχασμένο εκείνο φίλημα συγγνώμης
στο σκορπισμένο μόχθο των χεριών
Τώρα, χρόνια μετά
που έγινε πάλι το ψωμί
πεφιλημένος άρτος
το ευλογεί όχι ο Θεός
μα του ανθρώπου πάντα η γνώση και η πείρα.
Θεώνη Κοτίνη
(Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής και άρτου σήμερα)
από τη σελίδα της φίλης μου Anna Petraki.
-Τα χερια-
τη δημοσίευση της Μαρια Πουρσαιτιδου.
Μαρια Πουρσαιτιδου
-Τα χερια-
Κοιτάζει τα χέρια της σαν να τα βλέπει πρώτη φορά. Ξένα της φαίνονται, καθώς κάθονται άνεργα πάνω στη μαύρη ποδιά της, σαν προσφυγάκια. Έτσι, της έρχεται να τα χαϊδέψει.
Μιχαλης Γκανας
Κοιτάζει τα χέρια της σαν να τα βλέπει πρώτη φορά. Ξένα της φαίνονται, καθώς κάθονται άνεργα πάνω στη μαύρη ποδιά της, σαν προσφυγάκια. Έτσι, της έρχεται να τα χαϊδέψει.
Μιχαλης Γκανας
Κάτι που οι περισσότεροι δε γνωρίζουμε για τον Οδυσσέα Ελύτη. "Έζησα το θαύμα της Αλβανίας"
τη δημοσίευση της Μαρια Πουρσαιτιδου.
Μαρια Πουρσαιτιδου
Κάτι που οι περισσότεροι δε γνωρίζουμε για τον Οδυσσέα Ελύτη.
"Έζησα το θαύμα της Αλβανίας"
— Προσωπικά εσείς, σαν έφεδρος ανθυπολοχαγός, τι κάνατε στον αγώνα; τον ρωτούν.
Τι να έκανα εγώ, ένα χαλασμένο παιδί της Αθήνας. Με κόπο ανυπολόγιστο, κατάφερα να είμαι απλώς συνεπής προς την αποστολή μου. Αλλά είδα στο πρόσωπο των στρατιωτών μου τη λάμψη που είναι ικανός ο Ελληνισμός ν' αναδύσει όταν πιστεύει στο δίκιο του. Και γνώρισα από πολύ κοντά την αψηφισιά του θανάτου, την ακατάβλητη θέληση της ζωής που έγινε τελικά και δική μου.
Στο μέτωπο, αρρώστησα από βαρύτατο τύφο. Τα νερά που πίναμε, όπου βρίσκαμε, ανάμεσα στα πτώματα των μουλαριών, ήτανε μολυσμένα. Χωρίς να γνωρίζω τι έχω, χρειάστηκε να κάνω τρία μερόνυχτα με τα πόδια κα με ζώο σε βατόδρομο και να διακομισθώ στο Νοσοκομείο Ιωαννίνων.
Έμεινα εκεί σαράντα μέρες με σαράντα πυρετό, ακίνητος, με πάγο στην κοιλιά. Με είχανε αποφασίσει αλλά εγώ δεν είχα αποφασίσει τον εαυτό μου. Θυμάμαι, ότι αρνήθηκα να με μεταφέρουν στο μικρό θάλαμο των ετοιμοθανάτων, όπως κάποιο άλλο βράδυ αρνήθηκα πεισματικά να κοινωνήσω και να εξομολογηθώ στον παπά που μου φέρανε, όταν η κρίση της αρρώστιας έφτασε στο κατακόρυφο. Μόλις αρχίζανε οι βομβαρδισμοί, ανοίγανε το διπλανό μου παράθυρο -μη σπάσουν τα τζάμια και τιναχτούν επάνω μου- και φεύγανε όλοι στα καταφύγια. Έτσι πέρασα όλες τις τρομερές πρώτες μέρες της γερμανικής επιθέσεως. Κατάμονος, σ' έναν έρημο θάλαμο, και γεμάτος πληγές από την απόλυτη ακινησία.
Και την ημέρα που κρίθηκε ότι είχα γλυτώσει και άρχισε να υποχωρεί ο πυρετός, ήρθε η διαταγή να εκκενωθεί το Νοσοκομείο. Με βάλανε όπως-όπως σ' ένα φορείο, που το χώσανε σ' ένα φορτηγό αυτοκίνητο.
Η φάλαγγα από τα Γιάννενα ως το Αγρίνιο πυροβολήθηκε οχτώ φορές από τα "στούκας" Οι φαντάροι τρέχανε στα χωράφια, όμως εγώ ήταν αδύνατον να σταθώ όρθιος έστω και για μια στιγμή. Τελικά στο Αγρίνιο, με παρατήσανε σ' ένα πεζούλι και φύγανε. Μια καλή κοπέλλα, εθελοντής νοσοκόμος με άλλη αποστολή, με βοήθησε κα μ' έσυρε ως το υπόγειο μιας καπναποθήκης, όπου σωριάστηκα κι έμεινα τρεις μέρες (...) Οι γιατροί στην Αθήνα τρίβανε τα μάτια τους. Σύμφωνα με την Επιστήμη, θα έπρεπε με την πρώτη παραμικρή μετακίνηση να πάθω εντερορραγία και να τελειώσω (...)
Αν ''έζησα το θαύμα'' σώθηκα και από ένα θαύμα.
"Έζησα το θαύμα της Αλβανίας"
— Προσωπικά εσείς, σαν έφεδρος ανθυπολοχαγός, τι κάνατε στον αγώνα; τον ρωτούν.
Τι να έκανα εγώ, ένα χαλασμένο παιδί της Αθήνας. Με κόπο ανυπολόγιστο, κατάφερα να είμαι απλώς συνεπής προς την αποστολή μου. Αλλά είδα στο πρόσωπο των στρατιωτών μου τη λάμψη που είναι ικανός ο Ελληνισμός ν' αναδύσει όταν πιστεύει στο δίκιο του. Και γνώρισα από πολύ κοντά την αψηφισιά του θανάτου, την ακατάβλητη θέληση της ζωής που έγινε τελικά και δική μου.
Στο μέτωπο, αρρώστησα από βαρύτατο τύφο. Τα νερά που πίναμε, όπου βρίσκαμε, ανάμεσα στα πτώματα των μουλαριών, ήτανε μολυσμένα. Χωρίς να γνωρίζω τι έχω, χρειάστηκε να κάνω τρία μερόνυχτα με τα πόδια κα με ζώο σε βατόδρομο και να διακομισθώ στο Νοσοκομείο Ιωαννίνων.
Έμεινα εκεί σαράντα μέρες με σαράντα πυρετό, ακίνητος, με πάγο στην κοιλιά. Με είχανε αποφασίσει αλλά εγώ δεν είχα αποφασίσει τον εαυτό μου. Θυμάμαι, ότι αρνήθηκα να με μεταφέρουν στο μικρό θάλαμο των ετοιμοθανάτων, όπως κάποιο άλλο βράδυ αρνήθηκα πεισματικά να κοινωνήσω και να εξομολογηθώ στον παπά που μου φέρανε, όταν η κρίση της αρρώστιας έφτασε στο κατακόρυφο. Μόλις αρχίζανε οι βομβαρδισμοί, ανοίγανε το διπλανό μου παράθυρο -μη σπάσουν τα τζάμια και τιναχτούν επάνω μου- και φεύγανε όλοι στα καταφύγια. Έτσι πέρασα όλες τις τρομερές πρώτες μέρες της γερμανικής επιθέσεως. Κατάμονος, σ' έναν έρημο θάλαμο, και γεμάτος πληγές από την απόλυτη ακινησία.
Και την ημέρα που κρίθηκε ότι είχα γλυτώσει και άρχισε να υποχωρεί ο πυρετός, ήρθε η διαταγή να εκκενωθεί το Νοσοκομείο. Με βάλανε όπως-όπως σ' ένα φορείο, που το χώσανε σ' ένα φορτηγό αυτοκίνητο.
Η φάλαγγα από τα Γιάννενα ως το Αγρίνιο πυροβολήθηκε οχτώ φορές από τα "στούκας" Οι φαντάροι τρέχανε στα χωράφια, όμως εγώ ήταν αδύνατον να σταθώ όρθιος έστω και για μια στιγμή. Τελικά στο Αγρίνιο, με παρατήσανε σ' ένα πεζούλι και φύγανε. Μια καλή κοπέλλα, εθελοντής νοσοκόμος με άλλη αποστολή, με βοήθησε κα μ' έσυρε ως το υπόγειο μιας καπναποθήκης, όπου σωριάστηκα κι έμεινα τρεις μέρες (...) Οι γιατροί στην Αθήνα τρίβανε τα μάτια τους. Σύμφωνα με την Επιστήμη, θα έπρεπε με την πρώτη παραμικρή μετακίνηση να πάθω εντερορραγία και να τελειώσω (...)
Αν ''έζησα το θαύμα'' σώθηκα και από ένα θαύμα.
Άξιος εστί.....
Από μια συνέντευξη του Οδυσέα Ελύτη το 1965, στο φοιτητικό περιοδικό "Πανσπουδαστική" με τίτλο "Έζησα το θαύμα της Αλβανίας"
Από μια συνέντευξη του Οδυσέα Ελύτη το 1965, στο φοιτητικό περιοδικό "Πανσπουδαστική" με τίτλο "Έζησα το θαύμα της Αλβανίας"
Τετάρτη 21 Οκτωβρίου 2015
Σε ψηφιακή μορφή το βιβλίο ποίησης "Σ' Αναζητώ" με ποιήματα του Σπύρου Μακρυγιάννη και φωτογραφίες του Γιώργου Λεονταρά.
Με μεγάλη χαρά σας παρουσιάζουμε σε ψηφιακή μορφή το βιβλίο ποίησης "Σ' Αναζητώ" με ποιήματα του Σπύρου Μακρυγιάννη και φωτογραφίες του Γιώργου Λεονταρά.
Το βιβλίο αφιερώνετε με όλη μας την αγάπη στον σεπτό Ιερό Ναό της Παναγίας Γορίτσας στον Βόλο.
Απολαύστε το !!!
Ένα βιβλίο ποίησης του Σπύρου Μακρυγιάννη και με Φωτογραφίες του Γιώργου Λεονταρά. | Αφιερωμένο στον σεπτό Ιερό Ναό της Παναγίας Γορίτσας στον Βόλο.
ISSUU.COM
Μικρός μετανάστης - Σπύρος Μακρυγιάννης
Μικρός μετανάστης
Το βλέμμα σοβαρό και λυπημένο
πως σώθηκες δεν είναι αρκετό
το σώμα απ’ την θάλασσα βρεγμένο
και τώρα πια στον κόσμο μοναχό…
πως σώθηκες δεν είναι αρκετό
το σώμα απ’ την θάλασσα βρεγμένο
και τώρα πια στον κόσμο μοναχό…
Το ξέρεις πια πως εύκολες δεν θα ‘ναι
οι μέρες σου σ’ αυτή την ξένη γη
απώλειες μετράς που σε πονάνε,
που ανοίξανε μεγάλη μια πληγή…
οι μέρες σου σ’ αυτή την ξένη γη
απώλειες μετράς που σε πονάνε,
που ανοίξανε μεγάλη μια πληγή…
Δεν έχεις πια τον ίσκιο του πατέρα
να δίνει στη ζωή σου σιγουριά,
ποια να ‘χεις να φωνάζεις για μητέρα
να τρέξεις να χωθείς στην αγκαλιά;
να δίνει στη ζωή σου σιγουριά,
ποια να ‘χεις να φωνάζεις για μητέρα
να τρέξεις να χωθείς στην αγκαλιά;
Τα ρούχα που φοράς, παπούτσια δύο,
μεγάλα που σου πέφτουν και φαρδιά
μ’ αυτά ίσως αντέξεις και το κρύο
μα ποιος θα σου ζεστάνει την καρδιά;
μεγάλα που σου πέφτουν και φαρδιά
μ’ αυτά ίσως αντέξεις και το κρύο
μα ποιος θα σου ζεστάνει την καρδιά;
Αργοναύτης 20/10/2015
Ποιήματα του Δ. Βίκτωρ - Απαγγελίες
" ΘΑ ΖΗΣΟΥΜΕ " -
Ποίημα του Δ. Βίκτωρ - Απαγγέλλει η Νένα Μεντή
ΑΝ ΖΕΙ -
(Ποίημα του Δ.Βίκτωρ)
Κατερίνα Αγγελάκη - Ρουκ
Ήρθαν οι Βάρβαροι
Πέμπτη 8 Οκτωβρίου 2015
Πώς πεθαίνει ένας ποιητής;
Πώς πεθαίνει ένας ποιητής;
ρωτάει ο στίχος
ο μισογραμμένος
σε ένα σχισμένο χαρτί
πάνω σε τραπέζι δίχως πόδια
στο σαλόνι ενός άδειου σπιτιού
στη γωνία μιας συνοικίας
που γκρεμίζεται
σε έναν κόσμο που δεν υπάρχει
ρωτάει ο στίχος
ο μισογραμμένος
σε ένα σχισμένο χαρτί
πάνω σε τραπέζι δίχως πόδια
στο σαλόνι ενός άδειου σπιτιού
στη γωνία μιας συνοικίας
που γκρεμίζεται
σε έναν κόσμο που δεν υπάρχει
"Πρωταπριλιάτικη ανάρτηση"
Είδα σε αγαπημένη γνωστή σελίδα αυτό....
Εκδήλωση- διαγωνισμός με θέμα “Με αφορμή ένα στίχο του Μανόλη Αναγνωστάκη»
Προς στιγμήν χάρηκα... Μετά διάβασα ποιός οργανώνει τον διαγωνισμό.... Και τα πήρα στο κρανίο όπως λένε... Και έστειλα το ακόλουθο e-mail... Φυσικά δεν περιμένω απάντηση... Έχω άδικο;;;
Εκδήλωση- διαγωνισμός με θέμα “Με αφορμή ένα στίχο του Μανόλη Αναγνωστάκη»
Προς στιγμήν χάρηκα... Μετά διάβασα ποιός οργανώνει τον διαγωνισμό.... Και τα πήρα στο κρανίο όπως λένε... Και έστειλα το ακόλουθο e-mail... Φυσικά δεν περιμένω απάντηση... Έχω άδικο;;;
προς Περιοδικό Θράκα
Κύριοι
με περισσή ΈΚΠΛΗΞΗ διαβάζω ότι το ηλεκτρονικό περιοδικό ΘΡΆΚΑ που ΟΡΓΆΝΩΣΕ ΜΙΑ ΑΠΆΤΗ ΔΙΆΡΚΕΙΑΣ ΣΧΕΔΌΝ ΔΙΜΉΝΟΥ και απλά πρόσθεσε στην παλιά ανάρτηση την φράση "Πρωταπριλιάτικη ανάρτηση" λέγοντας λίγο μετά ότι "ξέρετε την πολιτική μας σχετικά με διαγωνισμούς" -λες και όλοι πρώτα ήμασταν αναγνώστες του- τώρα ΈΧΕΙ ΤΟ ΘΡΆΣΟΣ ΝΑ ΠΡΟΚΗΡΎΣΣΕΙ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΌ!!!!!
Τελικά τι έγινε;;; Άλλαξε η πολιτική σας;;; Ή πρόκειται πάλι για πρώιμη ΠΡΩΤΑΠΡΙΛΙΆΤΙΚΗ ΑΝΆΡΤΗΣΗ;;; Πότε θα ανακοινώσετε ότι ο διαγωνισμός είναι μούφα; Ίσως την ημέρα της υποτιθέμενης εκδήλωσης...
Μην απορείτε για το δεικτικό της επιστολής... Σπείρατε ανέμους, θερίζετε θύελλες! Έχετε προ πολλού χάσει κάθε αξιοπιστία στα μάτια μου και στα μάτια πολλών "θυμάτων" του σε πολλά εισαγωγικά ΑΣΤΕΊΟΥ σας....
Μακρυγιάννης Σπύρος
τέως θύμα σας.
Υ.Γ. Δεν νομίζω ότι θα απαντήσετε καν... Εξάλλου δεν απαντήσατε ούτε τότε... Έστω για ένα συγνώμη...
Κύριοι
με περισσή ΈΚΠΛΗΞΗ διαβάζω ότι το ηλεκτρονικό περιοδικό ΘΡΆΚΑ που ΟΡΓΆΝΩΣΕ ΜΙΑ ΑΠΆΤΗ ΔΙΆΡΚΕΙΑΣ ΣΧΕΔΌΝ ΔΙΜΉΝΟΥ και απλά πρόσθεσε στην παλιά ανάρτηση την φράση "Πρωταπριλιάτικη ανάρτηση" λέγοντας λίγο μετά ότι "ξέρετε την πολιτική μας σχετικά με διαγωνισμούς" -λες και όλοι πρώτα ήμασταν αναγνώστες του- τώρα ΈΧΕΙ ΤΟ ΘΡΆΣΟΣ ΝΑ ΠΡΟΚΗΡΎΣΣΕΙ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΌ!!!!!
Τελικά τι έγινε;;; Άλλαξε η πολιτική σας;;; Ή πρόκειται πάλι για πρώιμη ΠΡΩΤΑΠΡΙΛΙΆΤΙΚΗ ΑΝΆΡΤΗΣΗ;;; Πότε θα ανακοινώσετε ότι ο διαγωνισμός είναι μούφα; Ίσως την ημέρα της υποτιθέμενης εκδήλωσης...
Μην απορείτε για το δεικτικό της επιστολής... Σπείρατε ανέμους, θερίζετε θύελλες! Έχετε προ πολλού χάσει κάθε αξιοπιστία στα μάτια μου και στα μάτια πολλών "θυμάτων" του σε πολλά εισαγωγικά ΑΣΤΕΊΟΥ σας....
Μακρυγιάννης Σπύρος
τέως θύμα σας.
Υ.Γ. Δεν νομίζω ότι θα απαντήσετε καν... Εξάλλου δεν απαντήσατε ούτε τότε... Έστω για ένα συγνώμη...
Τρίτη 6 Οκτωβρίου 2015
Δευτέρα 5 Οκτωβρίου 2015
Δημήτρης Μητροπάνος - Ανοίγω το στόμα μου
Δημήτρης Μητροπάνος - Ανοίγω το στόμα μου
"...Και θα λάβουνε τα όνειρα εκδίκηση", αφιέρωμα στα 100 χρόνια από τη γέννηση του Οδυσσέα Ελύτη με τους Δημήτρη Μητροπάνο, Βασίλη Λέκκα, Δημήτρη Μπάση, Ανδριάνα Μπάμπαλη. Απαγγελία: Κώστας Καζάκος.
Κυριακή 4 Οκτωβρίου 2015
Παναγιά της Κεχριάς: Το μοναστήρι που αγάπησε ο μεγάλος Παπαδιαμάντης βρίσκεται στο χείλος της καταστροφής
Παναγιά της Κεχριάς: Το μοναστήρι που αγάπησε ο μεγάλος Παπαδιαμάντης βρίσκεται στο χείλος της καταστροφής
Παραδομένο στην εγκατάλειψη και την αδιαφορία το μοναστήρι που αγάπησε ο μεγάλος Παπαδιαμάντης βρίσκεται στο χείλος της καταστροφής.
Η Μονή της Παναγιάς της Κεχριάς στη Σκιάθο, χτισμένη το 16ο αιώνα και χαρακτηρισμένη ως διατηρητέο μνημείο, εκπέμπει σήμερα σήμα κινδύνου ενώ τοπικοί φορείς και κάτοικοι του νησιού επιδίδονται σε αγωνιώδεις προσπάθειες για να τη σώσουν από τη φθορά.
"Όταν επισκέπτεται κάποιος τη Μονή, αντικρίζει τη θλιβερή πραγματικότητα, ένα μνημείο να καταστρέφεται μπροστά στα μάτια του», λέει μιλώντας στο Έθνος ο κ. Θοδωρής Τζούμας, πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου «Σκιάθος», ο οποίος έχει αναλάβει την πρωτοβουλία διάσωσης του μοναστηριού.
«Το εσωτερικό επίχρισμα του τοίχου έχει υποχωρήσει σε πολλά σημεία παρασύροντας τις τοιχογραφίες του 18ου αιώνα, οι οποίες, σύμφωνα με τους ειδικούς, χαρακτηρίζονται από εικονογραφική πληρότητα, μνημειακότητα και καλλιτεχνική ποιότητα.
Σε ένα κομμάτι των τοιχογραφιών ο επισκέπτης βλέπει πλέον τρεις »αποκεφαλισμένους» αγίους ενώ η υγρασία εξαπλώνεται με αστραπιαίους ρυθμούς. Συναντάς έναν σοβά φουσκωμένο και μετά από μία εβδομάδα ή δέκα μέρες έχει πέσει κάτω».
Αντιμέτωποι με την κατάσταση αυτή οι κάτοικοι αποφάσισαν να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Με στόχο τη συντήρηση του καθολικού με τα δεκατέσσερα μονόβολα παράθυρα από όπου «όλος ο ήλιος λάμπει στον θόλο του ωραίου σου ναού…», όπως αναφέρει στο ποίημά του «Στην Παναγιά την Κεχριά» ο Παπαδιαμάντης, οι ντόπιοι απευθύνθηκαν στο Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας ζητώντας από τους μηχανικούς του να πραγματοποιήσουν εθελοντικά μια μελέτη για τη στατικότητα του κτιρίου.
Η Αγαπημένη μονή του Αλ. Παπαδιαμάντη, η Παναγιά της Κεχριάς, σήμερα καταστρέφεται. Συναντάς έναν σοβά φουσκωμένο και μετά από μία εβδομάδα έχει πέσει κάτω, λέει ο Θ. Τζούμας, πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου «Σκιάθος»
Στη συνέχεια αποτάθηκαν στην Εφορεία Αρχαιοτήτων Μαγνησίας προκειμένου να συνταχθεί μελέτη συντήρησης του καθολικού, των τοιχογραφιών που βρίσκονται στο εσωτερικό και του τέμπλου. «Η ανταπόκριση και των δύο φορέων ήταν θετική. Εφόσον οι δύο μελέτες εγκριθούν από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο θα μπορέσουμε να ξεκινήσουμε την αναζήτηση χρημάτων, μέσω ΕΣΠΑ ή δωρεών, για την αποκατάσταση του μνημείου», λέει ο κ. Τζούμας.
Ευαισθητοποίηση
Η ιδιαίτερη ευαισθητοποίηση των κατοίκων οφείλεται εν μέρει στο γεγονός ότι η Παναγιά της Κεχριάς είναι συνδεδεμένη στη λαϊκή συνείδηση με τη διάσωση της Σκιάθου από τις θηριωδίες των Γερμανών το 1944.
Τη χρονιά εκείνη, στις 23 Αυγούστου, μετά τη σύλληψη του Γερμανού διοικητή Βορείων Σποράδων Αντλερ από το 54ο σύνταγμα του ΕΛΑΣ Πηλίου, οι Γερμανοί πήγαν στη Σκιάθο με σκοπό να προβούν σε αντίποινα. Εβαλαν φωτιά στο νησί θέλοντας να αφήσουν πίσω τους μόνο στάχτες ενώ μετέφεραν σκυλιά για να εντοπιστούν -και εν συνεχεία να εκτελεστούν- οι κάτοικοι που είχαν διαφύγει στα βουνά προκειμένου να σωθούν.
Μια φοβερή κακοκαιρία εν μέσω θέρους εμπόδισε το καταστροφικό έργο των κατακτητών, μια κακοκαιρία που αποδόθηκε από την τοπική κοινωνία σε παρέμβαση της Παναγίας Κεχριάς εννέα ημέρες μετά την Κοίμηση της Θεοτόκου…
Read more http://apocalypsejohn.com/2015/10/panagia-tis-kechrias-monastiri-pou-agapise-megalos-papadiamantis-vriskete-sto-chilos-tis-katastrofis.html
Μουσική Παράσταση "Ιωλκός" του Γιώργου Φουντούλη στο Αρχαίο Ανάκτορο Δημητριάδος
Ο Γιώργος
Φουντούλης θα παρουσιάσει το έργο του «Ιωλκός» με
πρωτοβουλία της Εφορείας Αρχαιοτήτων Μαγνησίας
Η μουσική παράσταση «Ιωλκός» σε μουσική του Γιώργου
Φουντούλη και σκηνοθεσία του Νίκου Φυτά θα παρουσιαστεί την Κυριακή 4
Οκτωβρίου στις 6μμ στο αρχαίο Ανάκτορο της Δημητριάδος.
Η εκδήλωση διοργανώνεται από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Μαγνησίας,
στο πλαίσιο του εορτασμού των Ευρωπαϊκών Ημερών Πολιτιστικής Κληρονομιάς 2015.
Της εκδήλωσης θα προηγηθεί ξενάγηση στο Ανάκτορο της Δημητριάδος
από την αρχαιολόγο της ΕΦΑ Πέγκυ Τριανταφυλλοπούλου στις 5μμ.
Το Ανάκτορο των Μακεδόνων Βασιλέων, το τρίτο σε ολόκληρο τον
Ελλαδικό χώρο, αποτελεί το κορυφαίο μνημείο της αρχαίας πόλης και είναι
προσβάσιμο μέσω της οδού Πευκακίων. Είναι μια εξαιρετική ευκαιρία για το κοινό
να επανακτήσει τη ζωντανή του σχέση με σπουδαία μνημεία μέσα από τη βιωματική
εμπειρία της συγκίνησης που μπορεί να προσφέρει η τέχνη.Σε ένα όμορφο φυσικό χώρο με καταπληκτική θέα στο Βόλο, το Πήλιο και τον Παγασητικό θα ακουστεί το γνωστό έργο του Γιώργου Φουντούλη Ιωλκός, εμπνευσμένο από τη μυθική πόλη Ιωλκός και από την Αργοναυτική Εκστρατεία.
Στη συγκεκριμένη παράσταση θα παρουσιαστούν αποσπασματικά κάποια μέρη, τραγούδια και χορικά του έργου. Το μουσικό έργο Ιωλκός έχει έντονα αρχαιοελληνικά μουσικά και θεατρικά στοιχεία. Στο σύνολό του, το έργο αποτελεί έναν ύμνο, ένα φόρο τιμής στους ένδοξους προγόνους, Το έργο εμπεριέχει καθαρές δωρικές και αιολικές μελωδικές γραμμές και έντονους ρυθμούς. Το ηχητικό αποτέλεσμα δημιουργεί βαθιά συγκίνηση και οραματισμό στους ακροατές και τους μεταφέρει νοητά στα μέρη, στα σημεία και στις εποχές που διαδραματίστηκαν γεγονότα μεγάλης ιστορικής σημασίας, που χαράχτηκαν βαθιά στη μνήμη και στα κύτταρα των ανθρώπων.
Τα μελοποιημένα κείμενα του έργου (πεζά και ποιήματα) είναι αποσπάσματα από συγγραφικά έργα που ανήκουν στους: Απολλώνιο Ρόδιο, Γιώργο Φουντούλη, Λεωνίδα Χριστοδουλίδη, Γρηγορία Πελεκούδα, Λίτσα Μοσκιού, κα.
Το έργο Ιωλκός αποτελεί ένα έμβλημα με οικουμενικό χαρακτήρα, τόσο για την περιοχή μας όσο και γενικότερα για τον ελληνικό πολιτισμό που απλώνεται στα μήκη και στα πλάτη της υφηλίου. Είναι ένα έργο που προσεγγίζει με σχετική ευκολία τους ακροατές - θεατές και μπορεί να αποκαταστήσει την ιστορική μνήμη στις συνειδήσεις των νεοελλήνων και όχι μόνο.
Βασική ερμηνεύτρια των τραγουδιών είναι η Μαρίνα Βολουδάκη.
Η μουσική παράσταση πλαισιώνεται από μία χορογραφημένη παράσταση σε σκηνοθετική διαμόρφωση του Νίκου Φυτά, όπου το μοτίβο των αρχέτυπων μορφών της μυθολογικής Μαγνησίας επαναλαμβάνεται διαρκώς, μην καταφέρνοντας όμως ποτέ να φτάσει στην ολοκλήρωση εκτός από τις ελάχιστες φορές που ο ψυχολογικός πόνος συγκρούεται με τον φυσιολογικό. Με φόντο το αρχαίο ανάκτορο και την εικαστική διαμόρφωση του χώρου από την ίδια τη φύση, οι ερμηνεύτριες παλινδρομούν ανάμεσα στην έναρξη και το τέλος, όπου τέλος ο πολυπόθητος σκοπός της αυτο-ανάδειξης του ίδιου του θρύλου. Μορφές της μυθολογίας παρελαύνουν με καταιγιστικούς ρυθμούς προσπαθώντας να δράσουν κάτω από το ίδιο το βάρος της ύπαρξής τους, κάτω από ένα φορτίο ευθύνης που το ίδιο τις κατέστησε ανίκανες να επωμιστούν. Είσοδος ελεύθερη.
Πληροφορίες: Εφορεία Αρχαιοτήτων Μαγνησίας τηλ.: 24210 76278. Πολυχώρος Τέχνης Ωδείου Φουντούλη: 6909 127982, 6938 790370.
Σάββατο 3 Οκτωβρίου 2015
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)






















































