Επιστήμονες βρήκαν τρόπο να μεταδίδουν ήχο με λέιζερ, από μουσική μέχρι ομιλία, σε ένα άτομο σε ένα δωμάτιο χωρίς απαραίτητο εξοπλισμό δέκτη Θεωρείται ως μια πιθανή «πρόοδος για το μέλλον του ήχου και της επικοινωνίας».
«Το σύστημά μας μπορεί να χρησιμοποιηθεί από κάποια απόσταση μακριά για να παράγει πληροφορίες κατευθείαν στο αυτί κάποιου», δήλωσε ο ερευνητής του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης, Charles M. Wynn, σε δελτίο τύπου. «Είναι το πρώτο σύστημα που χρησιμοποιεί λέιζερ τα οποία είναι πλήρως ασφαλή για τα μάτια και το δέρμα για να στείλουν ένα ηχητικό σήμα σε ένα συγκεκριμένο άτομο σε οποιαδήποτε τοποθεσία».
Σε μια δημοσίευση που εκδόθηκε την Παρασκευή στο περιοδικό Optics Letters, η ομάδα MIT περιγράφει πώς αναπτύχθηκαν δύο διαφορετικές μέθοδοι για τη μετάδοση ήχων, μουσικής και ηχογραφημένων ομιλιών μέσω λέιζερ.
Και οι δύο τεχνικές επωφελούνται από κάτι που ονομάζεται φωτοακουστικό αποτέλεσμα, το οποίο είναι ο σχηματισμός ηχητικών κυμάτων ως αποτέλεσμα ενός απορροφητικού υλικού. Στην περίπτωση της έρευνας του MIT, το υλικό αυτό ήταν υδρατμοί στον αέρα.
Σε μια από τις μεθόδους τους, οι ερευνητές «σάρωσαν» μια ακτίνα λέιζερ στην ταχύτητα του ήχου, αλλάζοντας το μήκος των σαρώσεων για να κωδικοποιήσουν διαφορετικά ακουστικά βήματα.
Αυτή η τεχνική τους επέτρεψε να μεταδίδουν ήχο σε ένα άτομο πάνω από 8,2 μέτρα μακριά σε όγκο 60 ντεσιμπέλ, χωρίς κανέναν άλλον που βρίσκεται μεταξύ της πηγής του ήχου και του στόχου να μπορεί να τον ακούσει.
Στην άλλη μέθοδο, κωδικοποίησαν ένα ηχητικό μήνυμα ρυθμίζοντας την ισχύ της δέσμης λέιζερ. Είπαν ότι αυτή η τεχνική παρήγαγε ένα πιο ήσυχο αλλά σαφέστερο αποτέλεσμα.
Για το ποια θα είναι η χρήση ενός τέτοιου λέιζερ, η ομάδα του MIT έχει -λέει- σημαντικές εφαρμογές κατά νου για την τεχνολογία της.
Πιστεύουν ότι η περαιτέρω έρευνα θα τους επιτρέψει να αυξήσουν την απόσταση μετάδοσης, η οποία θα μπορούσε να καταστήσει την τεχνική χρήσιμη σε επικίνδυνες καταστάσεις, όπως κατά τη διάρκεια μιας μαζικής τρομοκρατικής επίθεσης σε πολίτες – οι αρχές θα μπορούσαν να εκπέμπουν οδηγίες απευθείας σε άτομα χωρίς να τους ακούσουν άλλοι.
«Ελπίζουμε ότι αυτό θα γίνει τελικά μια εμπορική τεχνολογία», δήλωσε ο ερευνητής Ryan M. Sullenberger. «Υπάρχουν πολλές συναρπαστικές δυνατότητες, και θέλουμε να αναπτύξουμε την τεχνολογία επικοινωνιών με χρήσιμους τρόπους».
Όταν οι «συνωμοσιολόγοι» έλεγαν ότι αυτό γίνεται ....Η μέχρι τώρα πείρα μας έχει διδάξει τα ακόλουθα:
Οποιαδήποτε καινοτομία και ανακάλυψη που παρουσιάζεται για το καλό και την προστασία των πολιτών, κάλλιστα μπορεί να δουλέψει και ανάποδα
Όταν ακούμε ότι οι επιστήμονες μόλις ανακάλυψαν ή κατασκεύασαν κάτι, συνήθως αυτό έχει γίνει πολύ καιρό πριν, χρησιμοποιείται για στρατιωτικούς σκοπούς και απλά ήρθε η ώρα «το προϊόν» να βγει στην αγορά
Όπου υπάρχει καπνός, υπάρχει και φωτιά: Ακτιβιστές στις ΗΠΑ έχουν πολλές φορές τονίσει ότι οι μαζικοί πυροβολισμοί, επιθέσεις, αυτοκτονίες, διπλό φονικό + αυτοκτονία, από ανθρώπους καθ’ όλα ήσυχους με ίσως κάποιες ευαισθησίες (τις οποίες αποκαλούν «ψυχολογικά προβλήματα») είναι εύκολοι στόχοι για πειράματα ελέγχου του νου, με ηχητικά ή ηλεκτρομαγνητικά πεδία. Και δεν είναι λίγες οι φορές που, αν δεν έχουν δολοφονηθεί οι δράστες επί τόπου, συνήθως λένε ότι έκαναν ό,τι έκαναν γιατί άκουγαν φωνές μέσα στο κεφάλι Φυσικά, η εύκολη πάντα λύση, είναι όλο αυτό να αποδοθεί σε σχιζοφρένεια. Ωστόσο η πραγματική σχιζοφρένεια βρίσκεται σε αυτούς που σκέφτονται, μελετούν και εφαρμόζουν τέτοια τόσο επικίνδυνα και απάνθρωπα «γκατζετάκια»!
δεν τους μαθαίνουν Ιστορία γιατί Δεν συμφέρει να ξέρουν και να κρίνουν, αλλά και γιατί τα μυαλά της συντριπτικής πλειονότητας των διδασκόντων είναι χαλασμένα
ΜΟΥΣΙΚΗ: Β. ΤΣΙΤΣΑΝΗΣ
ΣΤΙΧΟΙ: Χ. ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ
ΦΩΝΕΣ: Σ. ΜΠΕΛΛΟΥ - Β. ΤΣΙΤΣΑΝΗΣ
ΕΤΟΣ: 1952
Στερνή μου γνώση να σ'είχα πρώτα
δεν θα 'χα τώρα καταντήσει ναυαγός
να μήν μ'ανοίγουν καμία πόρτα
κι όλοι να λεν πως είμαι άσωτος υιός
στερνή μου γνώση να σ'είχα πρώτα
Η ασωτία μ'είχε τραβήξει
σαν το μαγνήτη μες τη σπάταλη ζωή
για να γκρεμίσω ότι ειχα χτίσει
και μες τους δρόμους να βρεθώ ένα πρωί
στερνή μου γνώση να σ'είχα πρώτα
Στερνή μου γνώση να σ'είχα πρώτα
μες τη ζωή όμως ποτέ δεν είναι αργά
θα ρίξω πέτρα στην ασωτία
να δω κι εγώ την προκοπή και τη χαρά
στερνή μου γνώση να σ'είχα πρώτα
Δείτε το, για να μάθετε, πριν "πάθετε", όπως εγώ... αν δεν πάθατε, ήδη!
Μεγάλος πόλεμος σήμερα, αντέχω... και μόλις πέφτει το ψέκασμα της αρκούδας.
Βόλε, να ανησυχείς!
Ελλάδα, αργείς πολύ να ανησυχήσεις!
Το είχα δει παλιότερα αυτό το βιντεάκι, αλλά πού να φανταστώ η γυναίκα!
Μόνο που δεν με κλείσανε σε ψυχιατρείο!...
¨η εκεί ή στον τάφο με θέλουν, ΔΕΝ αφήνει ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ, να τους κάτσει.
Μπορεί να είναι και η τελευταία φορά που μπαίνω στο νετ.
Όχι άλλο ρίσκο.
Δείτε όλα τα άρθρα του NowDoctor.gr Γράφει η Αρετή Δρακάκη – Ψυχολόγος / Ψυχοθεραπευτρια
Συχνά οι άνθρωποι χρησιμοποιούν τους όρους Θλίψη – Μελαγχολία ή
Κατάθλιψη, θέλοντας να περιγράψουν παρόμοιες συναισθηματικές
καταστάσεις. Υπάρχουν όμως ουσιαστικές διαφορές μεταξύ τους. Η θλίψη προέρχεται από κάποια απώλεια και είναι υγιής και χρήσιμη.
Ο άνθρωπος είναι αναγκασμένος να βιώνει απώλειες, έστω και μικρές, από
την αρχή της ζωής του, οι οποίες συνοδεύονται από αντίστοιχα αισθήματα
θλίψης (π.χ. η απώλεια του αποκλειστικού ενδιαφέροντος των γονέων με την
έλευση ενός δεύτερου παιδιού, ο σταδιακός αποχωρισμός από τους γονείς,
κ.λπ).
Στην ενήλικη ζωή, παραδείγματα απωλειών μπορεί να είναι ο χωρισμός
από μια συντροφική σχέση, κατά τον οποίο το άτομο βιώνει αισθήματα
θλίψης που σχετίζονται με την απώλεια του αγαπημένου προσώπου. Άλλο
παράδειγμα αποτελεί η απώλεια της εργασίας, που είναι ιδιαίτερα συχνή
στις μέρες μας, και προκαλεί αισθήματα θλίψης. Η θλίψη είναι μια μορφή
πένθους. Όταν νιώθουμε θλίψη, έχουμε έντονα αρνητικά συναισθήματα αλλά
νιώθουμε ζωντανοί. Η συναισθηματική επεξεργασία μιας απώλειας, όποια κι
αν είναι αυτή, βοηθάει το άτομο να προχωρήσει στη ζωή του.
Μπορούμε να πούμε ότι συμβαίνει το αντίθετο στην περίπτωση της κατάθλιψης. Ο άνθρωπος που πάσχει από κατάθλιψη δεν αισθάνεται θλίψη.
Αυτό μπορεί να ακούγεται οξύμωρο, δεδομένου ότι οι άνθρωποι που έχουν
κατάθλιψη, βιώνουν μια πολύ δυσάρεστη κατάσταση, που είναι πραγματική
και πολύ σοβαρή. Το άτομο δεν κατάφερε – είτε γιατί δεν του επιτρεπόταν,
είτε γιατί βίωσε τραυματικές καταστάσεις που ήταν δύσκολο να
διαχειριστεί – να επεξεργαστεί τις απώλειες στη ζωή του κι έτσι
«μονώθηκε» συναισθηματικά. Μην μπορώντας το άτομο να βιώσει θλίψη, αποκλείει κι άλλα συναισθήματα, και τελικά νιώθει κενό.
Τα αισθήματα κενού που αισθάνονται οι άνθρωποι με κάτάθλιψη είναι μια
σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο εννοιών. Το άτομο καταλήγει να
εναποθέτει την επίλυση όλων των προβλημάτων στους άλλους – κάτι το οποίο
όμως το οδηγεί να βιώνει συνεχείς ματαιώσεις και ενισχύει τα
συναισθήματα κενού. Ο άνθρωπος που αισθάνεται «νεκρωμένος» συναισθηματικά, καταλήγει να παραιτείται από τη ζωή.
Συμπερασματικά αναφέρουμε ότι η θλίψη είναι μια υγιής συναισθηματική
κατάσταση, ενώ η κατάθλιψη αποτελεί σοβαρή, και αρκετά συχνή, ψυχική
διαταραχή, που μπορεί όμως να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά με την
κατάλληλη θεραπεία. πηγή
Τι μπορείς να καταλάβεις για κάποιον από τη γυναίκα του
Ύστερα από δεκαετίες μελέτης της έννοιας
της «αξίας συντρόφου», οι κοινωνικοί επιστήμονες έχουν τελικά τα
απαραίτητα δεδομένα για να εξηγήσουν τις ρομαντικές επιλογές στις
ταινίες «Mε την πρώτη» («Κnocked Up») και «Περηφάνια και Προκατάληψη»
(«Pride and Prejudice»).
O παχουλός και ατημέλητος Σεθ Ρότζεν δεν
αποτελεί μάλλον το ιδανικό ραντεβού καμιάς γυναίκας, ειδικά όταν
υποδύεται τον άνεργο στην ταινία «Mε την πρώτη», όπου ξοδεύει τις μέρες
του καπνίζοντας μαριχουάνα και γλυκοκοιτώντας γυμνές διάσημες. Ο Ρότζεν
στην ταινία δεν διαθέτει κανένα από τα προφανή προτερήματα που δίνουν
αξία σε έναν σύντροφο: καλό παρουσιαστικό, χρήματα, κοινωνικό κύρος.
Παρόλα αυτά, καταλήγει με μία
επιτυχημένη τηλεοπτική δημοσιογράφο, την οποία υποδύεται η εκθαμβωτική
Κάθριν Χέιγκλ. Πάνω στην ίδια αξιόπιστη συνταγή κινηματογραφικών
εισπράξεων έκανε καριέρα και ο Ανταμ Σάντλερ.
Το αταίριαστο όμως ζευγάρι δεν αποτελεί
μόνο ανδρικό όνειρο. Υπάρχουν χιλιάδες ρομαντικά μυθιστορήματα σε αυτή
την κατηγορία, η οποία ήταν εξίσου δημοφιλής την εποχή που η Τζέιν Οστεν
έγραψε το «Περηφάνια και Προκατάληψη». Ο ψηλός και όμορφος κ. Μάρσι,
αρχικά υποτιμά την Ελίζαμπεθ Μπένετ για το παρουσιαστικό της: «Είναι
ανεκτή, αλλά όχι αρκετά γοητευτική για να δελεάσει εμένα ενώ η
κοινωνική τάξη της οικογένειάς της είναι τόσο σαφώς κατώτερη της δικής
μου».
Οι αρχικές του αντιδράσεις βγάζουν
απόλυτο νόημα για τους εξελικτικούς ψυχολόγους, επειδή τέτοιες
προτιμήσεις αυξάνουν την πιθανότητα να μεταφέρει κάποιος τα γονίδιά του.
Η ομορφιά και η φυσική συμμετρία είναι σημάδια υγείας και γενετικής
καταλληλότητας, κύρους και πλούτου, καθιστώντας πιθανότερο τα παιδιά
κάποιου να επιβιώσουν και να ενηλικιωθούν.
Ισάξιοι
Δείχνει λογικό για ανθρώπους με υψηλή
«αξία συντρόφου» να επιμένουν σε ισάξιους συντρόφους και πράγματι το
κάνουν. Oι επιστήμονες, παρατηρώντας εργένηδες να προσεγγίζουν ο ένας
τον άλλο διαπίστωσαν ότι οι άνθρωποι τείνουν να καταλήγουν με εκείνους
που έχουν όμοια «αξία συντρόφου».
Το μοτίβο αυτό απαντάται και σε
παντρεμένα ζευγάρια: Ανθρωποι ελκυστικοί, μορφωμένοι, με υψηλά
εισοδήματα τείνουν να παντρεύονται ομοίους τους. Στην πραγματικότητα, οι
οικονομολόγοι λένε ότι αυτή η αυξανόμενη τάση του «ταιριαστού
ζευγαρώματος» είναι η κύρια αιτία εισοδηματικής ανισότητας, επειδή ένα
νοικοκυριό με δύο υψηλοεισοδηματίες καταλήγει με πολύ περισσότερα
χρήματα από ό,τι ένα νοικοκυριό με δύο χαμηλοεισοδηματίες (ή με έναν
μόνο εισοδηματία).
Όμως πόσο άσπλαχνα επιφανειακοί είναι οι
άνθρωποι στον καθορισμό της αξίας ενός δυνητικού συντρόφου; Για να το
διερευνήσουν αυτό, ψυχολόγοι από το Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Οστιν,
ζήτησαν από φοιτητές να βαθμολογήσουν τη ρομαντική έλξη τους απέναντι σε
συμφοιτητές του αντίθετου φύλου. Στη αρχή του εξαμήνου, οι φοιτητές
σχεδόν συμφώνησαν στο ποιος από την τάξη τους είναι πιο ελκυστικός.
Οταν όμως ρωτήθηκαν ξανά, αφού είχαν περάσει ένα εξάμηνο όλοι μαζί σε
μία μικρή τάξη, σημειώθηκαν τεράστιες αποκλίσεις στις κρίσεις τους
σχετικά με το ποιος είναι ελκυστικός και ποιος όχι.
«Οσο περισσότερο χρόνο περνούν μαζί οι
άνθρωποι, τόσο αλλάζουν και οι αντιλήψεις τους» λέει η ερευνήτρια Λούσι
Χαντ, η οποία δημοσίευσε πέρυσι την παραπάνω έρευνα μαζί με τον Πολ
Ιστγουικ, καθηγητή ανθρώπινης ανάπτυξης και οικογενειακών επιστημών.
Σύμφωνα με την κ. Χαντ, μπορεί κάποιος μη ελκυστικός άνθρωπος να γίνει
πιο ελκυστικός στα μάτια ενός συγκεκριμένου ανθρώπου, αλλά μπορεί
κάλλιστα να συμβεί και το αντίθετο.
Για να ελέγξουν αυτό το αποτέλεσμα, οι
ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Τέξας συνεργάστηκαν με την Ελι Φίνκελ,
καθηγήτρια ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Νορθγουέστερν, σε μία έρευνα
πάνω σε ζευγάρια, η οποία δημοσιεύθηκε πριν από λίγους μήνες στο
επιστημονικό περιοδικό Psychological Science.
Βαθμολογία
Κάποια από τα ζευγάρια ήταν παντρεμένα
για πέντε δεκαετίες, ενώ άλλα «έβγαιναν» μόνο για λίγους μήνες. Κάποια
γνωρίζονταν για καιρό πριν αρχίσουν τη σχέση, ενώ άλλα άρχισαν τη σχέση
τους με το που γνωρίστηκαν. Αφού βιντεοσκοπήθηκαν να μιλούν για τις
σχέσεις τους, μία ομάδα κριτών, οι οποίοι παρακολούθησαν κάθε σύντροφο
ξεχωριστά, βαθμολόγησε την εξωτερική τους εμφάνιση.
Συγκρίνοντας τις βαθμολογίες των
συντρόφων εμφανίστηκε ένα ξεκάθαρο μοτίβο, που βασίζεται στο χρονικό
διάστημα που γνωρίζονταν πριν ξεκινήσει η σχέση τους. Εάν είχαν
ξεκινήσει να «βγαίνουν» μέσα σε ένα μήνα από τη γνωριμία τους, τότε
έτειναν εμφανισιακά να είναι εξίσου ελκυστικοί. Εάν όμως γνωρίζονται για
μεγάλο χρονικό διάστημα, ή ήταν φίλοι πριν γίνουν εραστές, τότε κάποιος
ελκυστικός ήταν πιο επιρρεπής να καταλήξει με κάποιον λιγότερο
ελκυστικό.
Σε μία έρευνα που πραγματοποιήθηκε το
2012 από τον δημοφιλή ιστότοπο διαδικτυακών ραντεβού Match.com σε
αντιπροσωπευτικό δείγμα εργένηδων Αμερικανών, οι συμμετέχοντες κλήθηκαν
να απαντήσουν στην ερώτηση του Κρίστοφερ Μάρλοου: «Ποιος αγάπησε αν δεν
αγάπησε με την πρώτη ματιά;». Πάρα πολλοί, όπως αποδεικνύεται. H έρευνα
έδειξε ότι το 33% των ανδρών και το 43% των γυναικών απάντησαν ναι, όταν
ερωτήθηκαν εάν έχουν ποτέ ερωτευτεί κάποιον που δεν βρήκαν αρχικά
ελκυστικό. Η επικεφαλής της έρευνας Ελεν Φίσερ, από το Ινστιτούτο Κίνζι
του Πανεπιστημίου Ιντιάνα, ονομάζει αυτή τη διαδικασία «αργό έρωτα», και
λέει ότι εμφανίζεται όλο και συχνότερα όσο οι άνθρωποι αργούν να
παντρευτούν.
Οταν οι συμμετέχοντες στην έρευνα
ερωτήθηκαν τι άλλαξε στα συναισθήματά τους, οι κύριοι λόγοι που
παρέθεσαν είναι: «εξαίρετες συζητήσεις», «κοινά ενδιαφέροντα» και
«εκτίμησα την αίσθηση του χιούμορ του/της». Αυτοί οι ίδιοι παράγοντες
συνέβαλαν και στη μεταστροφή του κ. Ντάρσι στο «Περηφάνια και
Προκατάληψη».
Στον ντόκτορά μου, που σήμερα γιορτάζει!
"Χρόνια Πολλά και ευτυχισμένα", Ορέστη!
Πάντα από ψηλά, πάντα στα ψηλά!
Όταν κοιτάς από ψηλά, μοιάζει η γη με ζωγραφιά - Κώστας Χατζής
Οι φωτογραφίες είναι του Ορέστη Αναστασιάδη που φυσικά τις "έκλεψα" για να πετάξω νοερά κι εγώ, κι εσείς!
H προδοσία του εαυτού : Πώς γινόμαστε δυστυχείς χωρίς να το καταλαβαίνουμε
Πολύ
συχνά ακούω ανθρώπους που με επισκέπτονται να αναρωτιούνται για ποιον
λόγο δεν μπορούν να νιώσουν ευτυχισμένοι, ενώ ακόμη συχνότερα να
παραπονιούνται για τους ανθρώπους και τις καταστάσεις γύρω τους που τους
κάνουν δυστυχισμένους.
Άλλοι
άνθρωποι πάλι προσπαθούν να "αντιγράψουν" την ευτυχία των άλλων κάνοντας
παρόμοια πράγματα, ώστε να νιώσουν και εκείνοι το
ίδιο ευτυχισμένοι. Υπάρχουν ακόμη και οι περιπτώσεις των ανθρώπων που
είναι πεπεισμένοι από την δύναμη της συνήθειας ότι αυτό που ζούν είναι
αυτό που τους αξίζει πραγματικά και ότι φυσικά οι άνθρωποι δεν αλλάζουν,
λέγοντας έτσι στον εαυτό τους το μεγαλύτερο ψέμα. Στην
πραγματικότητα η ευτυχία είναι μία μοναδική και διαφορετική εμπειρία που
ο καθένας μας την αποκαλύπτει στον ίδιο του τον εαυτό, όταν φυσικά
γνωρίζει τον ίδιο του τον εαυτό.
Πολλές
φορές οι άνθρωποι νιώθουν εγκλωβισμένοι μέσα στη φυλακή τους και αυτό
είναι μια σκληρή αλήθεια, που λίγο ή πολύ όλοι μας αναγνωρίζουμε, το
χειρότερο όμως είναι ότι το κλειδί αυτής της φυλακής βρίσκεται από μέσα
ενώ εμείς περιμένουμε κάποιος ή κάτι να μας ελευθερώσει.
Μολονότι η
καθημερινότητά μας πλημμυρίζει από πολλές δραστηριότητες και ευθύνες
που έχουν ως κύριο σκοπό την "ασφάλεια" αλλά και την "ελευθερία" μας,
οι δραστηριότητες αυτές κάνουν τόσο θόρυβο που δεν προλαβαίνουμε να
ακούσουμε τον ίδιο μας τον εαυτό. Πιο συγκεκριμένα, έχουμε μία δουλειά
που μας προσφέρει χρήματα ενώ δεν την αγαπάμε ή δεν αντέχουμε τους
ανθρώπους με τους οποίους συνεργαζόμαστε, όμως η ανάγκη μας για ασφάλεια
οικονομική μας αφήνει στάσιμους. Από την άλλη έχουμε έναν/μία σύντροφο
με τον οποίο δεν μπορούμε να επικοινωνήσουμε, όμως αναγκαζόμαστε να
παραμείνουμε επειδή αυτή η "άρρωστη" σχέση μας προσφέρει την ασφάλεια
του να μην είμαστε μόνοι μας. 'Εχουμε φίλους με τους οποίους δεν
μπορούμε να μοιραστούμε το πραγματικό μας εαυτό όμως νιώθουμε ήρεμοι
επειδή ανήκουμε κάπου και δεν ξεχωρίζουμε από τους άλλους
"επιτυχιμένους" ανθρώπους.
Η προδοσία
όμως του εαυτού μας δεν σταματάει εδώ. Νιώθουμε ότι προσφέρουμε στους
συνανθρώπους μας επειδή και μόνον λυπόμαστε όταν βλέπουμε κάποιον που
υποφέρει χωρίς όμως στην πραγματικότητα να κάνουμε τίποτε το ουσιαστικό
για εκείνον. Ενώ λοιπόν δεν έχουμε κάνει τίποτα από τα παραπάνω με τον
σωστό ή καλύτερα με ουσιαστικό τρόπο ώστε να νιώσουμε την
πραγματική ευτυχία, στο τέλος δημιουργούνται όλες εκείνες οι συνθήκες
ώστε οι καρποί της αυτολύπησης στον ίδιο μας τον εαυτό να βρούν έδαφος
και να μας προσφέρουν τον καρπό της "ατυχίας" που τόσο συχνά
επικαλούμαστε σαν να μας ξέχασε ο Θεός και σαν η μοίρα μας να γράφετε
απο χέρι ξένο.
Τέλος ένας
"καταπληκτικός" επίλογος στην προδοσία που κάνουμε στον ίδιο μας τον
εαυτό είναι ότι πιστεύουμε ότι οι άνθρωποι δεν αλλάζουν, μία πολύ
επικίνδυνη διάδωση κάποιων ανθρώπων που απλά δεν προσπάθησαν να
καταλάβουν και να βοηθήσουν τον εαυτό τους, επηρεάζοντας έτσι και τους
άλλους που αντιγράφουν, όπως προαναφέρεται παραπάνω, τους
"ευτυχισμένους" ανθρώπους.
Ας παραδεχτούμε λοιπόν ότι προδώσαμε τις πραγματικές μας ανάγκες όπως
την ανθρώπινη επαφή, την ουσιαστική επικοινωνία με τον συνάνθρωπο μας,
το μοίρασμα του εαυτού μας με ανθρώπους που εκτιμάμε, την αυτάρκεια, την
αυτοδιάθεση (δηλαδή την ουσιαστική ανάγκη μας να ζούμε όπως το
επιθυμούμε και όχι όπως οι άλλοι επιθυμούν για εμάς), την αυθεντικότητα
μας, την πραγματική έκφραση μας, την ουσιαστική διασκέδαση που πρέπει να
προσφέρουμε ως δώρο στον εαυτό μας, και φυσικά την αυτογνωσία, ένα δώρο
που οφείλουμε να χαρίζουμε κάθε μέρα κάθε ώρα και κάθε λεπτό σε εμάς
τους ίδιους.
Ας
αφήσουμε λοιπόν πίσω όλες εκείνες τις πεποιθήσεις μας που χτίστηκαν από
έλλειψη ουσιαστικής γνώσης για τον ίδιο μας τον εαυτό, και ας μην
στείλουμε στην κρεμάλα της σαθρής μας "ασφάλειας" καθετί το ουσιαστικό
κάθε τι που εμείς οι ίδιοι προδώσαμε....
Τα
ψάρια βιώνουν ένα φαινόμενο που ονομάζεται «συναισθηματικός πυρετός»
που υποδηλώνει πως έχουν κάποιο βαθμό συνείδησης, σύμφωνα με μελέτη
Βρετανών και Ισπανών επιστημόνων.
Αυτό το φαινόμενο εκδηλώνεται
με τη μορφή ελαφρών αυξήσεων στη θερμοκρασία του σώματος των ψαριών,
όταν εκτίθενται σε στρεσογόνες καταστάσεις.
Οι ερευνητές από το
Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ και το Πανεπιστήμιο του Στέρλινγκ, σε
συνεργασία με το Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης, παρατήρησαν ότι
όταν το ψάρι-ζέβρα του είδους Danio rerio βιώνει άγχος, η θερμοκρασία
του σώματός του αυξάνεται κατά δύο με τέσσερις βαθμούς Κελσίου.
Πρόκειται
για την πρώτη φορά που αυτός ο «πυρετός» παρατηρείται σε ψάρια, παρά το
γεγονός ότι έχει παρατηρηθεί σε πτηνά, θηλαστικά και ορισμένα είδη
ερπετών. Για να μάθουν τον τρόπο που συμβαίνει στα ψάρια, οι ερευνητές
συνέλεξαν 72 ψάρια και τα χώρισαν σε δύο ομάδες των 36.
Στη
συνέχεια, τα ψάρια τοποθετήθηκαν σε μια μεγάλη δεξαμενή γεμάτη με νερό
και με διασυνδεδεμένα διαμερίσματα τα οποία είχαν διαφορετικές
θερμοκρασίες, από 18 έως 35 βαθμούς Κελσίου.
Τα ψάρια της ομάδας
ελέγχου δεν υποβλήθηκαν σε αλλαγές της θερμοκρασίας και αφέθηκαν σε νερά
28 βαθμών Κελσίου. Η δεύτερη ομάδα τοποθετήθηκε σε ένα δίχτυ και μέσα
στη δεξαμενή των 27 βαθμών Κελσίου, προκειμένου να προσομοιωθεί μια
αγχωτική κατάσταση για τα ψάρια. Μετά από 15 λεπτά, τα ψάρια αφέθηκαν
ελεύθερα.
Ενώ τα ζώα στην ομάδα ελέγχου προτίμησαν να μείνουν σε
διαμερίσματα με θερμοκρασία 28 βαθμών, εκείνα που εκτέθηκαν στην
αγχωτική κατάσταση μεταφέρθηκαν σε περιοχές της δεξαμενής με υψηλότερες
θερμοκρασίες, προκαλώντας αύξηση στη θερμοκρασία του σώματος τους.
Σύμφωνα
με τους ερευνητές, αυτό αποτελεί μια ένδειξη ότι τα ψάρια βίωναν μια
μορφή «συναισθηματικού πυρετού» που σχετίζεται με την κατάστασή τους.
«Τα
ευρήματα αυτά είναι πολύ ενδιαφέροντα, καθώς εκφράζουν για πρώτη φορά
ότι τα ψάρια έχουν κάποιο βαθμό συνείδησης», δήλωσε η Σόνια Ρέι,
επικεφαλής της μελέτης.
Ορισμένοι ειδικοί επισημαίνουν ότι τα ζώα
δεν είναι ικανά να έχουν συνείδηση, λόγω των απλών δομών του εγκεφάλου
τους, οι οποίοι δε φέρουν εγκεφαλικό φλοιό. Τα ψάρια έχουν περιορισμένη
ικανότητα μνήμης και μάθησης, ενώ δεν μπορούν να αισθανθούν πόνο.
Άλλοι
ερευνητές υποστηρίζουν ότι παρά το μικρό εγκέφαλο, έχουν παρατηρήσει
ομοιότητες με δομές σε άλλα σπονδυλωτά. Αυτές περιλαμβάνουν την
αμυγδαλή, η οποία συνδέεται με τα συναισθήματα, και τον ιππόκαμπo, ο οποίος συνδέεται με τη χωρική μνήμη και τη μάθηση στα θηλαστικά. πηγή
Το Titroo.grείναι το καθημερινό σου διατροφολόγιο και όχι μόνο……..
Βάλε στο ημερολόγιό σου τις τροφές που τρως καθημερινά Δες πόσες θερμίδες έχουν, αλλά και τι διατροφικά στοιχεία σου δίνουν!
Δες τι χρειάζεται το σώμα σου καθημερινά και
βάλε στόχους να χάσεις κιλά, να πάρεις κιλά, να παίρνεις ελάχιστη ή
μέγιστη ποσότητα ενός διατροφικού στοιχείου π.χ. Πρωτεΐνες.
Α! και μη ξεχάσεις να καταγράψεις τη yoga, τη
βόλτα ή το ποδόσφαιρο που έπαιξες σήμερα… Και δες πώς και η παραμικρή
δραστηριότητα μετράει.
Εδώ θα βρεις 10.000+ τροφές για καταχώρηση, πάνω
από 800 δραστηριότητες... και αν αυτά δεν φτάνουν μπορείς πάντα να
καταχωρήσεις τις δικές σου τροφές, γεύματα και συνταγές.
Αααα.... και μη νομίζεις ότι θα σου λείψουν οι
φίλοι, ούτε το μπλα ,μπλα :). Μια ωραία και ζεστή κοινότητα σε περιμένει
να της πεις το δικό σου πόνο, πάθος, πληροφορία. (Σύντομα στη beta).
Πρώτη φορά στην κάλπη οι γυναίκες στη Σαουδική Αραβία
Ιστορική
ημέρα η σημερινή για τις γυναίκες στη Σαουδική Αραβία καθώς για πρώτη
φορά στην ιστορία έχουν την δυνατότητα να ασκήσουν τα πολιτικά τους
δικαιώματα.
Οι ψηφοφόροι άρχισαν να εισέρχονται σ' ένα εκλογικό
τμήμα στο κέντρο του Ριάντ γύρω στις 08:00 (τοπική ώρα, 07:00 ώρα
Ελλάδας), διαπίστωσε ένας δημοσιογράφος του Γαλλικού Πρακτορείου.
Άνδρες
και γυναίκες ψηφίζουν χωριστά στη Σαουδική Αραβία, η οποία ήταν η
τελευταία χώρα στον κόσμο που αρνούνταν στις γυναίκες το δικαίωμα να
ψηφίζουν και να είναι υποψήφιες σε εκλογές.
Οι ψηφοφόροι,
άνδρες και γυναίκες, πρέπει σήμερα να επιλέξουν ανάμεσα σε 6.000
υποψηφίους και 900 υποψήφιες, οι οποίες πήραν για πρώτη φορά την άδεια
να θέσουν υποψηφιότητα.
Όλοι διεκδικούν μια έδρα στα 284 δημοτικά
συμβούλια, τα οποία είναι οι μόνες συνελεύσεις που αποτελούνται από
αιρετούς αντιπροσώπους, οι οποίοι έχουν όμως περιρισμένες εξουσίες.
Στο σαουδαραβικό βασίλειο ισχύει μια αυστηρή εκδοχή του ισλάμ
βάσει της οποίας οι γυναίκες δεν έχουν δικαίωμα να οδηγούν και πρέπει
να έχουν την άδεια ενός άνδρα για να εργασθούν ή να ταξιδέψουν.