Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2015

Μα προσπαθούσα να μάθω κάτι για ήρωες, για πόλεμο, για μάχες. Η ψείρα μου έλεγες, ταλαιπώρια.

Τώρα τι να σου πω; Βρήκα προχθές την χλαίνη σου. Θυμήθηκα που έλεγες. Μόνο την ψείρα θυμάμαι. Μα προσπαθούσα να μάθω κάτι για ήρωες, για πόλεμο, για μάχες. Η ψείρα μου έλεγες, ταλαιπώρια. Μετά από σαράντα χρόνια κατάλαβα. Ότι το πρόβλημα δεν είναι ο πόλεμος αλλά η ψείρα. Αυτή που τραβάει λίγο-λίγο το αίμα σου. Αυτή που καρφώνεται στην σκέψη σου. Αυτή που δεν σε αφήνει να δεις τίποτα άλλο. Κοιμήσου τώρα εν ειρήνη. Ο καθένας έχει την ψείρα του που την νομίζει ηρωισμό. Μα που να ξύνεται η μνήμη σου τώρα;

1 σχόλιο:

  1. Κι όμως, κύριε Βαραλή, ένας άλλος παππούς, ετών κοντά στα 80, μού είπε πως η ψείρα έσωσε τους Έλληνες! Δεν μπορούσαν να κοιμηθούν, γι' αυτό ήταν άγρυπνοι και πολέμησαν! Αν κοιμόντουσαν, δεν θα βλέπαμε, μου είπε, λευτεριά!!!
    Όσο για την άλλη ψείρα,...

    ΑπάντησηΔιαγραφή